مطالبی از چته های قاچاقچی شده

جنگ نقده:

درست است که ترکهای قاراپاپاق بعداز جنگهای ایران و روس در ملک شخصی عباس میرزای قاجار سکنی گزیده اند اما این بدان معنا نیست که در این منطقه اصلا ترکی وجود نداشته و همه ساکنین منطقه کردها بوده اند.هنگام مهاجرت ایل قاراپاپاق به سولدوز(نقده فعلی) گروههایی از ایلات وعشایر افشاروکرباسی و مقدم مراغه در منطقه بودند و اصلا قاراپاپاق نبودند.خود پیرانشهر(خانا) و روستاهایش ترکان زیادی داشتند که در جریان جنگهای ترک و کرد از زمان شیخ عبیدالله وسیمیتقو تا بحال خالی از سکنه شیعه گردیدند. عده ای از بومیهای ترک سولدوزی و پیرانشهری با نام خانوادگی(بدلی گلوان-قربانی کوپکلویی-آزادی اندیزه) از تیره های گرگوند و سگوند که در استانهای دیگر نیز ساکن هستند.یا آزادی اندیزه-یا شرفی پسوه که اصالتا مراغه ای هستند و قبل از قاراپاپاق در این روستاها ساکن بوده اند.اما گزارشی که در مابین سالهای ۱۳۰۴ و۱۳۱۰ توسط فرستاده های دربار رضا خان تهیه شده و کپی آن نیز در شهر پخش شده بود نشاندهنده جمعیت کمتراز ۵ درصدی کرده در شهر نقده بوده آنهم چند خانوار از ساوجبلاغچی ها و امیر عشایری ها که از روستاهای اطراف به نقده مهاجرت کرده بودند. دلیل و مدرک در این مورد زیاد است اما اینکه طبق نوشته ذیل کردها میزبان خوبی بوده اند و ترکها را تحمل کرده اند باید بگویم که هنگام ورود قاراپاپاق به سولدوز اجداد همشهری های فعلی مان به شغل شریف چتگی اشتغال داشته اند و در مسیر کاروانهای عراق راهزنی میکردند.زمینی هم برای کشاورزی نداشتند چون دربار قاجار و شاهان قبلی به علت خیانت اینها به ایران و همدستی با عثمانیها ملک در اختیار آنان قرار نداده بودند.هنوز هم اسناد مالکیت خیلی از روستاهای کرد نشین بنام خوانین ترک (امیر فلاحها-خسروي ها-انتصاريها و..... ) میباشد.

ای میزبان آزاده ی کُرد!
که مهاجران چنگیزی ات
سالهاست سندیت این خاک را
به مالکیت جعلی خود مهمان کرده اند
ای نقده! سالهاست آزادی به دنبال تو می گردد
اما دریغ که فریاد گلوی خفه شده ی پیکر نیمه جانت
به گوش آزادی نمی رسد
نقده! آزادی تنها با نام و یاد تو و مردمان ماد آریایی ات
در جهان به خود می بالد
اما دریغ از ...

+ نوشته شده توسط محمدامین رسولزاده نقدهی در ۱۳۹۱/۰۷/۲۳ و ساعت 11:15 |